به گزارش فوژان نیوز،موزه سینمای ایران میزبان مراسم یادبود نظامالدین کیایی، صدابردار باسابقه سینما بود که عصر روز ۲۰ بهمنماه با حضور جمعی از هنرمندان، کارگردانان، فیلمبرداران، صداگذاران و بستگان این هنرمند برگزار شد.
در این مراسم، سخنرانان متعددی به بیان خاطرات و ویژگیهای حرفهای و شخصیتی کیایی پرداختند.
سیفالله صمدیان، فیلمبردار و عکاس پیشکسوت، با اشاره به سالهای طولانی همکاری گفت: «نظام به معنای واقعی کلمه یک صدای سینما بود. صدای او در هر فیلم، از یک تجربه ساده تا پیچیدهترین پروژهها، همیشه آرامش و دوستی را به همراه داشت. در کنار او، ما نه تنها کار میکردیم بلکه زندگی سینمایی را میچشیدیم.»
وی همچنین فیلم کوتاهی از کیایی را برای حاضران پخش کرد.
علی لقمانی، مدیر فیلمبرداری، با یادآوری همکاریهای مشترک افزود: «نظام همیشه میدانست چطور در هر پروژهای که حضور داشت، همگان را با خود همراه کند. او به شغلش به عنوان یک تعهد نگاه میکرد و برای همین، همیشه در کنار بقیه هنرمندان و تیم تولید، به کار روح و زندگی میبخشید.»
مرتضی شاملی، مستندساز، با اشاره به حضور کیایی در شرایط سخت گفت: «نظام همیشه در شرایط دشوار و خاص سینما حاضر بود. حتی در روزهایی که کار در میدان جنگ یا در شرایط اضطراری پیش میرفت، او با همان شور و شوق کارش را انجام میداد. یادش همیشه در دل ما باقی خواهد ماند.»
مجتبی میرطهماسب، مستندساز و از نزدیکان کیایی، تأکید کرد: «نظام نه تنها صدابرداری بینظیر بود، بلکه همواره روحیهای انسانی و مهربان در هر پروژه داشت. او یاد داد که چگونه میتوان در عین حرفهای بودن، با دیگران مهربان بود و احترام متقابل را حفظ کرد.»
حسن زاهدی، صدابردار، نیز گفت: «نظام همیشه در کنار هنرمندان دیگر حاضر بود و همدلی و همکاری را در اولویت قرار میداد. از او همیشه یاد میگرفتیم که چهطور میتوان در شرایط مختلف، حتی در سختترین زمانها، به بهترین شکل ممکن با همکاران رفتار کرد.»
ابوالحسن داودی، کارگردان و تهیهکننده، با یادآوری همکاری در فیلمهایی مانند «رخ دیوانه» و «هزارپا» گفت: «نظام همیشه آماده بود تا در هر شرایطی، بهترین کار را ارائه دهد. هرگز از آن لحظات سخت غافل نشدیم و همیشه با او احساس راحتی و اعتماد میکردیم.»
ابوالفضل جلیلی، کارگردان، با بیان تأثرانگیزی گفت: «نظام یک استاد واقعی بود. من از او بسیار آموختم، نه فقط در کار صدابرداری، بلکه در نحوه رفتار با همکاران و روحیهاش در طول پروژهها. همیشه با شوخیها و مهربانیهایش، فضای کار را دلپذیر میکرد.»
عباس یاری، منتقد سینما، نیز گفت: «نظام در هر پروژهای که میرفت، با انرژیای بینظیر حضور داشت. حتی در شرایط سخت، او همیشه صدای خود را ضبط میکرد و هیچگاه اجازه نمیداد که هیچ چیزی بر کیفیت کار تاثیر بگذارد. به یادش همیشه با محبت و احترام نگاه میکنیم.»
یسنا میرطهماسب، بازیگر و از بستگان کیایی، با بیان احساس شخصی خود گفت: «۱۳ سال با او کار کردم و همیشه نظام را به عنوان یک عضو خانواده سینما میدیدم. او هیچگاه به عنوان یک صدابردار معمولی کار نمیکرد، بلکه حضورش در پروژهها به یک انرژی مثبت تبدیل میشد که همیشه همکاران را به وجد میآورد. امروز که او را از دست دادهایم، احساس میکنم بخشی از خود را از دست دادهایم.»
از دیگر حاضران در این مراسم میتوان به ایرج طهماسب، بهمن اردلان، علیرضا حسینی، مهدی نادری، جعفر صانعی مقدم، بهرام دهقانی، نادر رضایی، احمد امینی، محمدرضا عارف، اسحاق خانزادی، لادن طاهری، مهدی کوهیان، بهروز شهامت، عرفان یزدی، آرش قاسمی، احمد حامد، حبیب اسماعیلی، سعید رشتیان، حسین مختاری، تورج اصلانی، پرویز آبنار، نورالدین حیدری ماهر، مجتبی مرتضوی، مهدی میامی، رضا رخشان، مهوش وقاری، منصوره وافری، بهمن حیدری، حسن مصطفوی و دهها هنرمند دیگر اشاره کرد.
نظامالدین کیایی، صدابردار پیشکسوت سینما که در فیلمهایی چون «رخ دیوانه»، «شمعی در باد»، «دلشکسته»، «چهارشنبه خون به پا میشود»، «نارنجیپوش»، «خانه کاغذی»، «بغض»، «سوت پایان»، «بیسایه»، «چه خوبه که برگشتی»، «هزارپا»، «اشباح» و «چهلسالگی» همکاری داشت، در تاریخ ۱۷ بهمنماه ۱۴۰۴ درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
