در ابتدای مراسم، نیما حسنینسب با اشاره به نقش محوری مسعود مهرابی در تداوم مجله «فیلم» گفت: «ستون فقرات مجله «فیلم»، بیش از همه متعلق به مسعود مهرابی بود. او به معنای واقعی مدیر و مسئول آن نهاد بود و جز مدیریت و حفظ مجله، سودای دیگری نداشت.» او افزود که پس از رفتن مهرابی، آنچه بر سر مجله آمد، گواه همین نگاه بود.
جعفر گودرزی، رئیس انجمن نویسندگان و منتقدان سینمایی، در سخنانی نقد را «بیداری رؤیای فیلم» و «گفتوگوی صادقانه انسان با هنر» دانست و تأکید کرد که فیلمها در حافظه فرهنگ جاودانه نمیشوند، مگر اینکه قلم منتقد، آنها را از تاریکی سالن به روشنایی تاریخ بیاورد.
عزیزالله حاجیمشهدی در ویدیویی که برای او پخش شد، به مهجوریت حوزه پژوهش و نقد سینمایی اشاره کرد و گفت: «گاهی دستمزد یک دستیار چندم در یک پروژه سینمایی، از درآمد بسیاری از منتقدان بیشتر است. اگر انتظار داریم سینمای ایران صاحب حافظه باشد، باید برای تولید اندیشه ارزش قائل شویم.»
در این مراسم، رائد فریدزاده (رئیس سازمان سینمایی)، جعفر گودرزی، حبیب ایلبیگی، مسعود نجفی، سعید الهی، علی عبدالعلیزاده، محمدحسین فرحبخش، علی رویینتن و جمعی دیگر از اهالی سینما و رسانه حضور داشتند. تندیس بزرگداشت مسعود مهرابی به دختر او اهدا شد.
عباس یاری، منتقد پیشکسوت، در بخش پایانی با بغض از سالهای همکاری با مجله «فیلم» گفت: «اگر کسی بگوید در آن ۳۸ سال، ذهن و قلب من جایی غیر از مجله بود، کفش او را واکس میزنم.» او همچنین با اشاره به تلخترین خاطره زندگی حرفهایاش گفت: «از شنیدن خبر درگذشت مسعود مهرابی، یکی از تلخترین غمهای زندگیام را تجربه کردم. افسوس که در زمان حیاتش آنگونه که شایسته بود، از او تجلیل نشد.»
رئیس سازمان سینمایی در پایان مراسم، با تأکید بر نقش مجله «فیلم» در انتقال زبان معیار فارسی به نسلها، گفت: «نقد جدا از فرآیند تولید اثر هنری نیست، بلکه تکمیلکننده آن است. یک اثر هنری زمانی مسیر خود را کامل میکند که نقد شود.» او همچنین با انتقاد از فاصله میان شعار و عمل در حمایت از فرهنگ افزود: «از این بابت در برابر اهالی قلم احساس شرمندگی میکنم.»
